het succesverhaal van de beaujolais primeur in tilburg...

(Ofwel: drank, de kater komt later...)

Lang voordat tv-beelden van pleinen in de Franse Beaujolaisregio - propvol met mensen die de arrivee van de Beaujolais nouveau en primeur vieren - de wereld zijn overgegaan, begint het bij Equilibristen te kriebelen: de Equilibre Beaujolaisavond is nakende.

De aanleiding voor dit spectaculaire dispuutfeest weten de huidige leden vast niet meer. Ook het grote deel van de oud-leden zal zich dit niet meer kunnen heugen. Maar is dat eigenlijk van belang? Feit is dat er jaar na jaar, rond eind november (of nog veel later) een geweldige knalavond wordt georganiseerd door de paarsgetruiden voor hun oud-leden en de rest van Plato met de kunstmatig gezoete, rode wijn als middelpunt. Steevast een gegarandeerde topavond, met alleen maar winnaars; zowel de organisators, als de bezoekers! Maar klopt dat wel?

Wie verdient er wat aan wie? Laten we bij het begin beginnen.

Ten eerste moet Equilibre de wijn vaak buiten Plato inkopen. Dit houdt in dat de eerste winnaar de Sligro is. Zij vangen meer omzet omdat Plato's huisleverancier geen (of te dure) Beaujolais aanbiedt. De tweede winnaar is Plato zelf, want hoewel Equilibre de wijn verkoopt, gaat er per fles een vast bedrag aan kurkgeld naar Plato, omdat ze boete krijgt voor het omzeilen van de huisleverancier (of zoiets). De derde winnaar is de bezoeker van de Beaujolaisavond: het gemiddelde niet-Equilibre dispuutlid (in begrijpbaarder Nederlands: een lid van Plato, maar ook lid van een ander dispuut dan Equilibre). Aangezien Equilibristen een substantiële financiële bijdrage aan de avond moeten leveren, valt de prijs van een fles wijn voor iedereen goedkoper uit. Het gemiddelde niet-Equilibre dispuutlid van Plato kan later echter alsnog zijn gewin verspelen, door hetzelfde te handelen als een doorsnee (oud) Equilibrist, - dit zal later duidelijk worden. Gaandeweg de avond komen we de vierde winnaar tegen: de plaatselijke middenstand. Het is gebruikelijk dat de nuldejaars van Equilibre allerhande stokbroodje (du pain) met kaas serveren. Deze zijn bij de plaatselijke middenstand aangeschaft. Daarnaast komt ook Plato zelf weer als winnaar tevoorschijn als het zoveelste wijnglas sneuvelt: "GULDEN / EURO!!!"

Als de volgende dag de balans wordt opgemaakt blijken er nog meer winnaars te zijn:

• De plaatselijke opticien: het is meer dan eens voorgekomen dat een Equilibre (oud-)lid zich na de Beaujolaisavond óf niet meer bewust is van hoe zijn bril beschadigd is geraakt, óf niet op de hoogte is van de verblijfplaats van zijn bril.
• De plaatselijke middenstand (divers): meer dan eens is het voorgekomen dat na de Beaujolaisavond [a] schoonmaakmiddel moest worden aangekocht om (de nare geur van) overgeefsel weg te poetsen, of [b] een nieuw matras moest worden aangekocht, vanwege een niet nader uit te werken reden.
• De Nederlandse werkgelegenheid: aangezien een enkel (oud-)Equilibre lid zich niet op tijd afmeldt/ kan afmelden voor zijn werk de volgende dag, of zijn vermogen om op tijd naar huis te gaan dusdanig overschat, is het in het verleden nogal eens voorgekomen dat deze voor de zoveelste keer te laat op zijn werk kwam en dientengevolge ontslagen werd. Ultiem gevolg: iemand anders (geen (oud-)Equilibrelid) krijgt zijn baan.

Wanneer we dan de Nederlandse economie als grote winnaar kunnen uitroepen - met de Tilburgse middenstand als goede tweede - van onze Equilibre Beaujolaisavond, kunnen we ook meteen de grote verliezers vaststellen: de (oud-)leden van Equilibre... Maar dat interesseert ons (oud-)leden helemaal niks: wij hebben daar tenminste wel een fantastische avond voor gehad! En dat mag best wat kosten! (Qua geld)